de laatste loods uit het rijtje; een dunne streep licht uit het donkere hol verraadt elektriciteit.
als ik de deur vanuit het schelle daglicht verder open druk ontwaar ik 2 jongens die gebiologeerd naar een televisie staren.
ze kijken even vragend op, zeggen echter niets en vervolgen al snel hun kijktocht op de beeldbuis.
geluid ontbreekt.

achter in de loods staan 3 aftandse koelkasten die ik op de een of andere manier associeer met beeld uit de texas chainsaw massacre.
ook al ben ik nieuwsgierig, die ga ik dus niet opentrekken.

‘is het spannend?’ vraag ik beide heren.
stilteā€¦ dus probeer ik het in twee andere talen.
of ik van de gemeente ben, komt het antwoord aarzelend in gebrekkig engels, nadat ze even een blik met elkaar gewisseld hebben.

het blijken twee spaanse krakers te zijn die deze loods al drie jaar als uitvalsbasis hebben.
geen rooftochten voor de familie thuis, maar een klusje hier of daar in amsterdam om in hun eerste levensbehoefte te voorzien.
de matras (met beestjes) op de houten pallet en het tegen de muur aan gedrukte dekentje vormen de basis voor nachtrust.
armoe troef.

na een langdurige maar kansloze strijd voor het behoud van de douaneloodsen hebben de vrije zielen hun gevecht met het stadsdeel opgegeven.
op deze twee na, voor wie uitzetting binnenkort dreigt.
‘en dan?’
‘dan gaan we ergens anders zitten.’

het behoud van de douaneloodsen [ zeeburg amsterdam ]

error: Notice: panholland content is copyrighted